Hoenders, Parels en Pauwen

De Hoenders

Ook toen we nog in een vier-onder-een-kap huisje woonden had ik al wat kippen, Brahmakrielen in de kleurslag buff-columbia.  Nadat we verhuisden naar deze boerderij is uit de twee toen aanwezige rassen, nl. de grote Brahma’s en de Orpington krielen ons huisras ontstaan, de “Noordermeerders”.  De bedoeling was: een zwarte flinke kriel of klein hoen, met voetbevedering, een platte (erwten-)kam, grijze poten, zwarte ogen en een ronde bouw.  Uit de kruising ontstonden eerst heel verschillend gekleurde dieren. Om van een gekleurde haan met oranjerode ogen een zwarte haan met zwarte ogen te maken, ben al je al gauw 7 jaar bezig! Vorig jaar had ik dat bijna voor elkaar,  maar toen hadden we veel last van buizerds, die onze kipjes apprecieerden als snack! Niet de bedoeling. Dus heb ik nogmaals de Brahma’s erin gekruist om het ras groter te maken. Daardoor ben ik met de kleurtjes alleen weer zeven jaar achteruit gegaan.  Gelukkig hoeven ze voorlopig nog niet naar de tentoonstelling.  Volgend jaar hoop ik ze weer wat zwarter te krijgen.

Begin 2012 zijn we begonnen met de Araucana’s, een mysterieus Zuid-Amerikaans ras dat blauwe eitjes legt. Het karakter van deze kippen is erg leuk, ze zijn zeer vertrouwelijk en vriendelijk. En met hun imposante toeven (die trouwens niet alle dieren hebben, er zijn er ook met een volle baard) zien ze er erg grappig uit.

Noordermeerders

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Noordermeerders, oud en jonger door elkaar                                                                     Araucana hen

Het moge bekend zijn, zie ook onze eenden en ganzen, ik houd van een kuif op m’n vogels. Het eerste ras waar ik als een blok voor viel waren de Hollandse Kuifhoenders. Maar die werden mij als beginneling afgeraden, ze zouden schuw zijn en veel last hebben van ongedierte. Nu zijn we ruim 25 jaar later en zijn ze er toch gekomen, die kuiven. Eerst bescheiden door de invloed van de Zijdehoenders, maar nu echte kuiven doordat Sheherazade (Zijdehoen x Noordermeerder, spierwit uit een pikzwarte hen, gek hè) is gepaard aan een kuifhoenhaan. En zie het resultaat: ze zijn beeldig.

kuifhennetje 2015

kuifhennetje 2015

kuifkuikens van Sheherazade 2015

kuifkuikens van Sheherazade 2015

 

 

 

 

 

 

 

 

De Pauwen en Parelhoenders

De pauwen zijn hier gekomen omdat de vorige eigenaars ze eigenlijk wat lastig vonden. Het zijn ook niet de makkelijkste jongens:  nog tamelijk wild in hun gedrag. Maar ze vinden het hier wel leuk, weten inmiddels dat ze niet over de hekken mogen vliegen en scharrelen over het hele erf. In het voorjaar wordt er door de heren liefst vanaf de hooiberg hard gekrijst om de gunst van de dames.  Voor deze pubers zoeken we t.z.t. een ander thuis anders wordt het vechten met papa. De broedzorg van de hen is fenomenaal, ze beschermt haar kleintje totdat die een jaar oud is, en zij weer op haar eieren zit. Prachtig om te zien. Inmiddels, we zijn nu in 2014 is de lieve haan helaas op hoge leeftijd overleden. De hen woont nu samen met de jonge kalkoentjes.

De parelhoenders hebben een aantal zeer nuttige eigenschappen. Ze waarschuwen met luid gekrijs als er onraad is op het erf (zoals roofvogels of mensen die ze niet kennen!) en daarnaast eten ze veel schadelijke insecten, zelfs teken. Ze zijn goed te trainen, weten precies wanneer het etenstijd is en komen dan de stal binnen. Ze maken niets kapot in de tuin (in tegenstelling tot de kippen!) en zijn dus zeer gewaardeerde gasten!

De parelhoenders verkennen graag hun omgeving

 Ze hebben wel iets merkwaardigs: ze zijn bang voor sneeuw! In hun eerste winter hebben ze 6 dagen en nachten in de vrieskou doorgebracht op de nok van de stal omdat ze niet naar beneden durfden te komen. We hebben toen het hele achtererf schoongeveegd en graan gestrooid om ze naar beneden te krijgen, dat lukte pas toen ze echt heel erg hongerig waren. Wij hebben geluk gehad (of zij, het is maar hoe je het bekijkt) want vaak loopt dit niet goed af en vallen ze na de vorstperiode dood neer, of ze hebben bevroren poten of kopversierselen die niet meer herstellen. Gek genoeg: als ze het eenmaal hebben meegemaakt vinden ze het niet zo erg meer, maar ik zorg altijd voor brede sneeuwvrije paden, voor mijzelf en voor de parels.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.